Wydanie nr: 1 (173) LUTY 2018
ISSN 1643-0883 | RPR 1392












Pomnik Paderewskiego





Gmina Kleczew









Natalii Drukarnia Etykiej

Zakład Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowe w Kleczewie













JAWI





































O trzeźwość w narodzie polskim…

Poważnym problemem społecznym, zresztą nie tylko w Polsce, ale i w wielu innych państwach europejskich, jest powiększanie się środowisk ludzi uzależnionych bądź od alkoholu, bądź od narkotyków i innych podobnie uzależniających używek. Skutki uzależnień, w naszej specyficznej sytuacji społecznej polskiej głównie od alkoholu, to przede wszystkim skutki zdrowotne, ale także skutki społecznie dolegliwe, jak odrzucenie, demoralizacja rodzin, tragedia dzieci w rodzinach patologicznych i wreszcie całkowita tragedia osobowościowa osoby uzależnionej. Dlatego też nie tylko instytucje państwowe podejmują działania mające na celu ograniczanie lub zlikwidowanie patologii, ale podobne działania podejmuje też Kościół katolicki napominając wiernych i organizując różne przedsięwzięcia adresowane do osób i środowisk uzależnionych, a także do tych, którzy z patologią uzależnień walczą.

W dniach 20 – 21 lutego, w Wyższej Szkole Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu odbędzie się Konferencja Ogólnopolska Wolni w Chrystusie zorganizowana przez Zespół Konferencji Episkopatu Polski do spraw Apostolstwa Trzeźwości. Konferencja ta zorganizowana została w kontekście Tygodnia Modlitw o Trzeźwość w narodzie polskim, u początku Wielkiego Postu i w setną rocznicę odzyskania niepodległości przez naród polski.

Organizatorzy konferencji, która jest inspirowana przez Jego Ekscelencję ks. Biskupa Tadeusza Bronakowskiego, odpowiadającego za duszpasterstwo trzeźwości w Kościele w Polsce, zapraszają wszystkich, którym na sercu zależy wychowanie w trzeźwości całego polskiego narodu do udziału w obradach. Chodzi o to, aby jednoczyć siły w promowaniu radości życia w prawdziwej wolności, wolności od niszczących ludzi, ich rodzin i w konsekwencji niszczących cały naród patologii – głównie alkoholizmu i innych niebezpiecznych dla człowieka używek. (g)


Przedruki tekstów tylko po uzyskania zgody redakcji EuroPartner


"Anioły też płaczą”– poezje Ojca Leona, Franciszkanina…

O. Leon Zdzisław Pokorski, franciszkanin w Prowincji Matki Bożej Anielskiej, urodził się 29 marca 1967 r. w Wałbrzychu. Do Zakonu Braci Mniejszych wstąpił w 1986 roku. Po ukończeniu nowicjatu, odbył studia filozoficzno-teologiczne na Papieskiej Akademii Teologicznej w Instytucie Księży Misjonarzy w Krakowie, uwieńczone pracą magisterską z zakresu psychologii. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1994 roku. Jako zakonnik i kapłan posługiwał w wielu miastach, m.in. w Krakowie, Warszawie, Kętach oraz Pińczowie.

W obrębie jego zainteresowań na poczesnym miejscu znalazł się teatr, muzyka, malarstwo i poezja, którą zaczął uprawiać będąc na studiach. Był współtwórcą teatru studenckiego Franciszkanów „Scena 94”, amatorskich grup teatralnych i zespołów muzycznych m.in. „Brązowi”. Twórczość poetycka wydała owoc w postaci publikacji książkowych, takich jak: „Spojrzenia, „Godzina okrojona życiem”, w którym znajdują się wiersze inspirowane malarstwem.

Ważnym przełomem w jego twórczości był już okres życia kapłańskiego, kiedy to zainteresował się angelologią. Ona wprowadziła nowy nurt pisania o aniołach. Pokłosiem tego stała się trylogia aniołów: „Anioły też płaczą”, „W cieniu skrzydeł” oraz trzecia cześć „W blasku Serafina”. Ponadto tworzył teksty piosenek, niektóre z nich ukazały się na płytach autorskich: „Zobacz uśmiechnął się anioł”, „Czas by wzlecieć wysoko”, „Kamienie na drodze”, „Ręka Ojca”. Obok poezji, Ojciec Leon Pokorski zajmował się również publicystyką i dziennikarstwem, którą to twórczość realizował we współpracy z różnymi stacjami telewizyjnymi oraz radiowymi. Teraz, dzięki uprzejmości i dobroci Ojca Leona Pokorskiego możemy poniżej opublikować pierwszy z udostępnionych naszej redakcji Jego wiersz dedykowany pamięci nieodżałowanego Papieża – Polaka, wyniesionego na ołtarze Ojca Świętego Jana Pawła II. Zapraszamy wszystkich naszych Czytelników do lektury tej wzruszającej i intelektualnie bogatej poezji, pełnej wielkich wzruszeń, pełnej głębokiej wiary, która pięknie i mądrze wpisuje się w dzielo ewangelizacji, które Ojciec Leon jako Boży Sługa prowadzi obdarowując nas, spotkanych na jego drodze życia, zmierzających przez Most Aniołów w stronę sacrum. 

Ojcu świętemu Janowi Pawłowi II

Most św. Anioła

Anioły stanęły na moście
każdy z własnym atrybutem
zabranym z drogi krzyżowej
w skrzydłach do dziś
odbija się prawda męczeństwa
pomieszanych języków
poszukiwaczy wydarzeń
pomruków rozmów
tych samych kroków
gdy apostołowie
przyjmowali gościnę
tracąc Życie
z wiarą że tak jest dobrze

Quo vadis

tak świadomie
gdy ręka drży
oczy wypatrują
światłości świata
gdy potykasz się o kamienie
dotknięte Piotra szatą
w cieniu skrzydeł
mówisz o zmartwychwstaniu
błogosławiąc słuchających
i tylko krzyk się wdziera
że już nie pora
że czas minął
że trzeba odejść

Quo vadis

więc wracasz
dając świadectwo
drżącego głosu
wystawionego na wiatr
w pustynnym upale

Quo vadis

Chrystus niech będzie
przewodnikiem drogi
idąc na golgotę
znudzonej Europy
szukając wyzwania
w wolności beztroskiej
w zapomnieniu o aniołach
czekających uśmiechu
i życzliwego słowa

Quo vadis

zraniony ludzkością
w wizji świata niesłusznej
wiara wzięła górę
pora naprawdę
gdy przychodzi bronić
własnym życiem cienia apostoła
w drodze do krzyża
gdy zakwitł wiosną
ozdobiony zapachem
lilii chwały

O. Leon Zdzisław Pokorski OFMe


Przedruki tekstów tylko po uzyskania zgody redakcji EuroPartner


Kącik poetycki – Dominika Górnego

Dominik Górny od wczesnych lat młodości zafascynowany sztuką poetycką, sam dość szybko zaczął próbować swoich sił w tworzeniu poezji. Wkrótce okazało się, że ten młody Wielkopolanin jest posiadaczem interesującego talentu poetyckiego, że przedstawia sobą wyjątkową wrażliwość intelektualną i emocjonalną, a jego próby poetyckie spotkały się z życzliwym przyjęciem zarówno u innych poetów jak i kompetentnych krytyków literackich. Dominik Górny wydał siedem książek poetyckich, w tym „Poemat o moim Chopinie”. Zamieścił swoje wiersze w blisko 40 antologiach, w 16 językach. Był wielokrotnie nagradzany m.in.: II nagrodą XXIX Międzynarodowego Listopada Poetyckiego. W 2016 roku, w którym minęło 10 lat od chwili wydania debiutu literackiego, został nagrodzony Odznaką Honorową „Zasłużony dla Kultury Polskiej” przyznaną przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, a w 2017 roku Brązowym Krzyżem Zasługi nadanym przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

***
Szukając bulwarów nieba
pamiętaj, że ptaki znajdują
pokarm na Ziemi.

***
Falowanie morza jest wieczne,
ale już sam ruch fali jest chwilą.


***
Deszcz przecenia słońce.
Bankomat nieba otwarty.
Karta kredytowa nadziei
na debecie wiosny.

***
Paradoks spełnienia –
gdy już uznasz że czujesz
się jak niebie,
stanie się dla ciebie Ziemią.

***
Kiedy depczesz innych,
nie masz usprawiedliwienia,
że chodzisz boso.

Dominik Górny


Przedruki tekstów tylko po uzyskania zgody redakcji EuroPartner



Witryna, na której się znalazłeś wykorzystuje pliki cookies, dalsze korzystanie z niej oznacza wyrażenie zgody na wykorzystanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz w Polityce Prywatności.

Tak, rozumiem